Even fools like me.



Anyway.

I'm sorry.
So sorry.

I havent been here in SUCH a long time.

My excuse?

well I donno,

Prozac?

I feel ... lost.
And found again.

And lost all over again.

I cut
Because I couldn't stop myself.

But I have to stop. I can't do this.
It's not helping anybody.

My tears full of fear.
My heart full of agony.
I long for the sun.
Warmth against my skin.
Silence in myself. In my thoughts.
I want to run so far
Fly so high.
Live for myself with acceptence and gratefullness.
My wishes are unstopable.
The songs in my head that no one hears
My heart beating so fast
Full of something that I cannot control.
Hours pass and I pass with them.
The wind against my skin and it feels like it's blowing inside of me.
It keeps on going and going.
On and on in circles.

Like always.
And my eyes hurt from being awake.
The voices that kept me awake last night.

Calling my name maybe?
What do they want from me.

My wish list is getting so much longer.
When should I give up?
Why do I keep on trying?
What's the use?
Why do I care?

Cause I'm not that dead inside  yet?

The one thing I can count on is nothing much at all.
Absent in the end
My fairweatherd friend.

And I'm beginning to wonder why
things are always like this.
Why my mind won't let me go,.

And why my heart won't stop pounding.
Pumping it's madness
Because of the level of pain it's in.


I could just forget it all
And stop thinking.

What would happen to me then?


You know I love you.

And as I look back in the past

I find myself wondering why my heart has never been healed, why it has always been left broken.

The pain, it's so strong. It takes over everything. Making me malfunction.

How long, for how long do I keep on suffering in agony, anger and distress. How long before I can be able to wake up and know that from that day on, I will feel so much better. Awake, alive and wanting to persue each day as it is and being content about it. Being pretty much happy with the way things go at that moment in life.

I wonder.

Because I've been waiting for about 9 years now, there hasn't been a change... In anything. I feel like I'm in this terrible dream, the worst dream ever.. and all you want to do is snap out of it and wake up in real life. Take life a day at a time. It's crazy. Live my life, keep on going like everybody tells me to. And not just sit and wait. Then I find myself obeying these orders because I simply can't give up.

So I go on, keep myself busy. Doing things that should make me happy. But still, It doesn't change anything. I am in misery everyday. I just have periods where I can ignore the pain eating at my insides. Why? The will to go on... like I really have a pupose in life. If I can't make the change, If I can't see the change... Then what am I always left with.

So many things I want to say before I decided it's over.

Oooooe.


Bullet for my valentine has new songs.

Yay:)

they remind me of someone though. :']


Had my first singing lesson... in like a long time, today.
My voice sounds like shit because I've been smoking.


I'm going to stop.
It's killing the one thing that makes me happy.

Singing.

Anyway.
I feel so light headed because I haven't ate much in some time.

Feeling skinnier... Knowing this is fucking crap, I shouldn't be doing this. there has to be another way.

I don't want to end up dying in pain because of not eating.

I just decided, I hate today.
It sucks.

It's already late and the only thing I've done so far is going to my singing lesson.
There is so much to day..

and I'm just so fucking lazy.

I want a change so bad.
I want  something new.
Something to live for?

I need a change.
I feel like a robot.
I don't feel like myself at all.

The pain is getting worse instead of better, can't wait to get my anti depressants.
not that they will help.
Heard stuff about them.

It's better then nothing.
My mind keeps on turning on the thought of overdosing.

But naah,

I'm just hoping things will change and I'll have something to live for. Something to look forward to.

I just hope I can make it.
hope I'll make it through this hell.

It feels like it cant get any worse, and yet I know it can.
I should shut up and stop nagging.

But I'm not.

[Like I've got nothing to say]

Im so sick of people telling me what to do, what to wear. What to feel.

I am somebody I never was before.

Something's very wrong. I can feel it.

I don't know if I have any control over it.

And I don't know when I'll snap. and that's going to be a problem. It's going to be a real big one.

I'll destroy yet another innocent soul.

I know what I'm capable of, most people don't.

this could go pretty far.


I'm honestly scared of what the future will bring.

Morgen.



en het heeft nog nooit zo echt gevoeld.

En ik heb serieus mezelf in slaap gehuild.

Elke keer weer dacht ik bij mezelf.. kom op. Negeer het gevoel voor heel even, dan kan je tenminste in slaap vallen.

Maar elke keer weer moest ik aan je denken... je lieve woorden, jou lieve lach... gewoon jou bijzijn. Knuffels. Kusjes. Steun.

Jij kent me zoals niemand anders mij kent.
Je bent echt de eerste.

Ik kon altijd mezelf zijn bij jou.
Altijd.

Je wist hoe ik in elkaar zat. Je wist hoeveel je voor mij betekende.

Waar de FUCK slaat dit op. Waarom? Waarom heb ik ALTIJD pech, Hou ik uiteindelijk altijd van de verkeerde.

weer,... mn liefde wordt gewoon verspild.

Ik zei dat ik het nooit zou opgeven. Zal ik ook nooit doen.

Maar hou kan ik nou bij iemand blijven... waar ik zóveel van hou... waar ik alles voor doe.. die mij nog steeds na bijna twee jaar NIET vertrouwt? die.. zich niet wilt aanpassen... die meer vrijheid wil.. terwijl ik je dit allemaal geef... Als ik je maar niet kwijt raak...

Je weet dat je mn enigste vriend bent.
De gene die ik altijd kan bellen... als ik me verveel, als ik je stem wil horen.. als ik blij ben.. of verdrietig..

Ik deelde alles met jou.. Dat besef ik me nu opeens. Hoeveel jij wel niet van mij weet.


Waarom kan dit dan gewoon niet?!
Waarom?

Hoelang kan ik dit nog volhouden.. steeds weer gebroken worden. Steeds weer alles aan een iemand geven.. en dat het uiteindelijk van me weg wordt gerukt... En het voelt alsof het mijn schuld is.

Ik weet dat dit niet zo is.         Ik weet dat ik er alles aan heb gedaan om jou blij te maken... Om jou over te halen dat ik niemand anders wou...

Ik zou toch denken dat het nu wel duidelijk is..

Al onze plannen samen..
Zomervakantie.
Samenwonen...

Het is gewoon opeens helemaal WEG.
Alles, echt alles laat me aan JOU denken.

Ik weet serieus niet hoe ik zonder jou verder moet.... Niemand anders begrijpt mij zoals jij dat doet.

Hoe moeilijk dat ook is voor jou. Ik weet dat je heel veel dingen niet begrijpt. Maar toch ben je er altijd voor me.

Het idee dat jij misschien straks iemand anders vind die...... naja. Gewoon iemand vind. Straks vind je haar nog veel leuker dan dat ik was.. straks wil je mij niet meer zien... Straks ga je wel met haar samen wonen...
Ik zie het allemaal gebeuren...

En wij waren beste maatjes..

En MN HART.

Mn hart heeft zoiezo altijd wel pijn... en dit erbij.. het voelt echt alsof mn hart helemaal Is verrot.. gescheurd.. uit elkaar gerukt... dat alle wonden zijn ontstoken... en steeds weer worden open gerukt.. geforceerd... blauwe plekken.. Gaten... Er is niet zoveel van over.

Waarom geef ik steeds zoveel weg, en ik krijg er nooit iets voor terug?
we hebben een geweldige tijd gehad samen... En ik hield steeds meer van je.... en nu. Is het allemaal voor niks. Ik kan van je blijven houden.. dat kan ik toch niet weigeren... maar wat heeft het voor een nut?

Naja.

Best friends is beter dan helemaal niks.
Ik denk dat ik dan echt helemaal gek zou worden.

Proberen mijn verrotte hart eruit te snijden terwijl ik alleen in mn kamer zit...
Niemand die het door heeft toch?

En wtf kan het hun schelen? ze weten helemaal niet hoe ik eraan toe ben.

Ik wil me niet meer voordoen als iemand die ik niet ben.
Maar als ik dat doe.... vind niemand me meer aardig. Dan ben ik een en al depressie, agressie.. dood.

Dood van binnen.

Ik ben echt zo SLECHT bezig.
Ik ben aangenomen.. dus ik heb een baan.. ik kan tenminste nog geld verdienen. Maar hoe lang hou ik dat vol? En alle audities die ik moet doen voor alle scholen... Zoveel stress,.
Net als ik JOU nodig heb.

Gebeurt dit.

Ik eet niet.
Ik slaap zo slecht.
Ik rook.
Ik *denk* dat ik afval. Hoop..

Hoop dat mn hart gewoon stopt van alle pijn ...          Wat heeft het allemaal nog voor een nut?

jij was het enigste die mij deed voortzetten.. die me niet deed opgeven... Je was er altijd voor mij.


We were something fatal, that fell into the wrong hands.


Ik hou van je,

Voor altijd.

WOW.

 

PIMPBLOG IS WEER TERUG!

 

vet.

 

anyway. vet lang hier niet geweest.

Het was bijna uit de vorige keer dat ik schreef. Intussen zijn we allang alweer samen hoor. We hebben de 26e al 1 jaar en 7 maanden...     Het gaat echt veel beter met ons. Je kan er ook echt niet van weglopen als je echt van iemand houd. Ik heb vaak gedacht dat het echt niet werkte met ons. Maar ik kon en wou het gewoon niet opgeven!! en dat heeft hij ook. Ik weet dat dit echt is, het maakt mij gelukkig. Er zijn nog zoveel dingen die ik samen met hem wil doen. Dit is echt nog maar het begin! We zijn nog jong...

Morgen heb ik een sollicitatie gesprek. En volgende week maandag ook. Lekker druk. Ik moet ook nog een presentatie geven rond 18 april.. over mn werk wat ik heb gemaakt in een lege hall.... ( echt boring ) dus dat vind ik echt nogal eng. En zaterdag weer ballet les.. vind ik ook vet spannend....... STRESS STRESS STRESS... en ik ben nog maar net begonnen.

Ik heb echt een baan nodig... heb nog maar rond de 3 maanden voordat ik wegga naar new-york voor 6 weken.. ZOMERVAKANTIEEEE~... I cant wait. Maar het is friggin duur.. en mn moeder heeft echt moeite om het allemaal voor elkaar te krijgen. Ze wil ook nog een auto kunnen huren, en dat kost ook ontzettend veel... geldproblemen.. dat kan er ook nog wel bij.

Verder krijg ik waarschijnlijk medicijnen tegen mn depressie. yes.

Ik ben plannen aan maken voor mn vierde tattoo.... cant wait!

En ik zing nu ook in een band... een metal band. Oh én ik werk samen met een producer... en we gaan samen liedjes maken en opnemen.. ergens in april ga ik in een echte muziek clip spelen!!

so.

T lijkt allemaal wel goed te gaan he..........? zucht.

 

oh well. well see what the time shall bring. I just wish I could cope with the fear and the pain.. the things I have to face everyday.

Schatje,..


Ik weet niet eens waar ik moet beginnen.

Ik heb je overal opgezocht. Op elke site waar jij ooit op zat.... heb ik je een berichtje gestuurd.
Net zoals toen.
Jij deed het ook. En ik weet nu precies hoe je je voelt.

En ik weet niet wat ik moet doen.

Ik hou van je. Echt zo ontzettend veel. In t begin  had ik nooit verwacht dat we ooit zo ver zouden komen.

En ik wil dat het verder gaat. Echt de toekomst in .. met jou.
Dat is wat ik wil.

Ik ga zo kapot, van mn eigen fouten. En ik ben toch mens. Als ik wist dat ik dat zou doen, toendertijd.. had ik het nooit gedaan.

Ik zou alles voor jou doen,.... ik wil je zo graag terug.

Meer dan graag. Ik kan niet zonder je. Ik WIL niet zonder.

Je was zo dichtbij, en nu ben je zo ontzettend ver weg..... en ik ben nog nooit zo bang geweest.

Ik ben ZO bang,... dat je t echt geen kans meer wilt geven. Ik ben zo bang.. dat je gaat opgeven. Op ons.

Ik wil meer,... ik wil nog steeds een toekomst met je opbouwen, ik wil nog steeds met je trouwen, jou kinderen krijgen.

Samen wonen.
Studeren.
Naar new-york, of niet.

I don't care.

Zoals ik al heb gezegt.

Als ik maar bij jou ben.          Als we maar samen gelukkig zijn,

Ik heb je alles gegeven, echt waar. Ik blijf je alles geven. Mn hart, mn geheimen.. mn liefde, mn plezier.. Je hebt Mij!

Ik ben zo gelukkig met jou,..... ik heb zo'n geluk. Dat heb ik altijd al geweten.

Ik ben er voor je, altijd. Je kunt me altijd bellen, smse.. mailen.. whatever. Ik sta klaar voor je.

We moeten hier samen aan werken. We hebben al zoveel meegmaakt samen.

Dat wil ik echt niet kwijt.

Je hebt geen idee hoe erg ik jou nodig heb. En het spijt me zo ontzettend.. van mn gedrag,.  Ik moet idd leren om normaal te doen...

Ik weet een oplossing, zodat we niet zo snel ruzie krijgen. En gelukkig krijg ik hulp... hopelijk gaat het dan snel beter met je,.... dat zou al heel wat oplossen.


Liefje,

Ik ben zo bang.

Ik haat dit.

Ik haat 't echt. Ik wil dit echt niet... ECHT niet.

Ik hou echt teveel van je.

Vergeef me..... we komen erdoor heen toch? net zoals de rest van alle problemen in het verleden..

Daarom zijn we al zo lang samen toch?

Daar doe ik het voor!!

I love you,

With all my damn heart!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Het is, ontzettend laat.
Voor mijn doen.

Over half twee sochtends.



Ik denk dat ik gek wordt.

En ik kan er eerlijk gezegd met niemand over praten.

Want ik ben constant een last. Als ik praat, maak ik dingen nog erger.

Mn gedachtes zijn zo....ontzettend in elkaar gewikkeld dat ik er nog gek van wordt.

Tegen strijdig.

Geen oplossing, dat is nog t ergste.

Ik krijg steeds te horen dat die er wel is,......en ik blijf maar zoeken en wachten.

En het komt maar niet.


Ik wil zo graag opgeven, en gewoon mn leven leiden zoals ik dat wil.... maar als ik dat doe,
maak ik mijn familie kapot.

Ik moet volhouden, voor hun.

maar wat als ik dat niet meer kan.

wat als ik gewoon besluit om op te geven. Dan ben ik een verschrikkelijk mens... en nog zelfzuchtig ook.

maar ik moet toch ook gewoon voor mezelf leven.

En zo kan ik t niet meer.

Ik zie gewoon geen uitweg. Ik zie geen licht. Nee laat ik t zo zeggen. Ik zie het licht. Ik zie de natuur, Ik zie liefde,...

Maar ik zie geen oplossing. Al het negatieve overdondert me.

Altijd al.

Ik heb denk ik geluk, dat ik nog weet hoe verliefdheid voelt. En dat ik dat tenminste heb,...liefde.

Als dat weggaat, ben ik al helemaal Dood.


Het wordt vast rond 2 uur, voordat ik in bed lig.

Ik heb net uren tegen mn moeder gepraat over wat me allemaal dwars zit,...maar dat wil ik ook weer niet. Want ze moest ook al een ruzie oplossen met mn zusje,...
En ze is al zo moe.

Kom ik weer aan met mn stomme KUT problemen.

Net zoals zij al niet genoeg problemen heeft,...

En of ik me schuldig voel.

Ik kan wel zeggen dat ik me niet zo moet aanstellen,.. maar kijk. Ik vind eigenlijk dat de wereld de TERING kan krijgen. Want het is MIJN leven,.. en dat ik nou problemen heb, .. is van mij. Ik heb t in de hand.. ik moet mn leven leren leiden.

Als ik niet naar school wil, geen studie wil doen..dan doe ik dat. Als ik wil roken, dan doe ik dat.. Als ik niet wil werken, dan doe ik dat.

Ik WEET tenslotte WAT ik doe.

IK weet wat de gevolgen ervan zijn.

Ik weet wat ik fout doe.

Maar ik denk dat ik t gewoon is moet doen,.. puur zodat ik,..t gevoel heb alsof ik leef.


Mwa,

dat is ook niet echt slim.

Ik weet het.

laat me.


Ik ben echt ten einde raad.

Al een hele tijd.      Ik kon het een tijd negeren. maar nu niet meer.

Ik kan niet tegen de pijn.
De boosheid.

Ik wordt echt uit elkaar gescheurd...   Ik wil haar uit mn hoofd trekken, gewoon zodat ik andere pijn voel dan dat van mn hart.

Ik ben zo boos,... vol met opgekropte woede,.. dat ik echt bang ben dat ik op een dag gewoon zomaar iemand in elkaar ga slaan.

Dat ik echt ga exploderen.

En dat willen we niet..

Ik weet tot hoe ver ik kan  gaan.

En ik ga nu tever.

maar er is geen oplossing?

IK MOET NOG stEEDS DOORGAAN.

Dat is het probleem.


Ik wil het niet/ Ik wil het wel.


Ik wordt gek.

Hi,

Long time no see.


Een paar nieuwe dingen..

_ Ik heb een baantje,         EINDELIJK.  maargoed.. kassawerk is nogal eng. want ik kan niet rekenen, lol.
Nooit gedacht dat ik daar ooit zou staan.. dus ik ben eenbeetje trots op mezelf. Vind dat ik dat ook wel mag zijn. lol. Ik werk nu 17,5 uur in de week. Ff lekker verdienen en leren.

_ mn vriend en ik doen het harstikke goed... we hebben in feb 1,5 jaar. Dus ik ben echt super blij,.. super verliefd.

_ Mn zusje heeft nu ook weer problemen... waardoor ik alleen maar meer stress.

_ 4e Tattoo ontwerpen.. + nog eentje voor een onbekende, lol.

_ Tekenles is weer begonnen.. en zanglessen.. Ik oefen zodat ik mn eigen Demo kan maken.. met mn eigen liedjes.. wordt echt tof!

En verder.

Ik weet echt niet wat ik voel... dus ik kan er niet zoveel over schrijven.

Ik wordt heel gauw boos als ik denk aan.. hoe wij eraantoe zijn hier in Nederland.. Hoe wij ons allemaal voelen in deze tijd..

Het had allemaal anders kunnen zijn, dat weet ik.

Misschien zitten we allemaal gewoon hier voor een reden, en worden we er sterker van als familie. Ik hoop het wel. Ik hoop echt dat dit een reden heeft.

En ik hoop dat de meeste problemen weg zullen gaan, als we eenmaal verhuizen.

Ik hoop.

Ik blijf hopen..


En ik blijf nachtmerries hebben.

You've forgotten the words
I love you

Each memory
That we've shared
You igore
every star
above you

I can't realise
That you ever cared.

You've changed.

That sparkle in your eye is gone.

And your smile is just a careless yawn.

It's all over now.

You've changed.

Yes, it's all over now.

You've changed.








And it's breaking my heart.


Merry Christmas love.

For it.



This is me,

an 18 year old, with a heart of an old woman.

I see beyond, I understand without trying to.

We are all special in our own way.

But here I am, with no understanding at all.

Nobody, who will take me for who I am.         I always find myself wanting to change.
Change, for all the right reasons, to make myself a better person.

A person that's alive.

Living, feeling, happy.


I need somebody who can Understand... this fight I have with myself.

The pain I go through.... Seeping in and out of my heart.. every time I breathe.

The anger and despair, I feel.. when I let all my feelings back in.

The confusion and lonelyness...

Understand my point of view.


I want that person, to see past all these things. Look real deep. Look inside me.

My name is Oriana for a reason. My mom thought of me as a Sun. Orion.  When I am happy, myself.

I can be the sun. I can shine.

But I guess I'm too sensitive.        And I need that person to accept that too.

See the world from my view.


See that I can be so much more... That I am trying to get myself out of this pit of pain and hell..

That I really Do have dreams,     and that I am a very loving person.. very accepting and understanding..

I honestly want to fullfill my dreams.      I want to live.


And I am working on it.

It all just takes time. Time, love.... and once again. Understanding.





How am I ever going to find somebody.... that will be able to handle this?

Do I still have hope?     

I want somebody, so bad. Just to understand me. Take me in. Hold me, when I need it.

Help me, make my dreams come true, and I'll help you with yours..


I know how much I can give.

I am more then this depression.








But I need somebody to see beyond.

Please.. Please.. PLEASE.



I am nothing without you.


I have nobody..

I have nobody.

Please, Don't leave me.


It'll kill me, even more.....






I love you, with all my heart.

Im running to the edge of the world
But I dont know if the world will end today.

Running to the edge of the world
Running
Running away.

See a new beginning rise behind the sun
We can't ever catch up to them no matter how fast we run.



--- Everyone will come , everyone will come. To my funeral to make sure that I stay dead.

- Marilyn Manson<3



Gister tekenles.

T begon gezellig. Beetje kerstviering alvast.

Eerste model tekening gemaakt. Mislukte totaal.. had mn hoofd er niet bij. Iedereen is best goed...en dan kom ik weer aan.

Later ging mn tekenlerares ff aan mn armbandjes zitten, ik draag ze altijd. al jaren lang. maar toen zag ze ook mn littekens..

UGH!!!

Ging ik later ff in mn eentje zitten. Ik wou gewoon ff geen drukte.
Kwam ze langslopen. Wou het perse zien en zo.... '' Ik heb met je te doen''          .. -___-

Dus ik laat zo mn rechter arm zien,...die met mn tattoo. Die littekens zijn gelukkig al vet oud.

Ze vond ze net een soort tattoo.. vond t helemaal geweldig... wou er een foto van maken en bewerken.

''Ja, zo heeft iedereen wel wat. Je kunt er echt iets mee maken, iets heel erg sterks en moois!''


OKEEE?

Mn linker arm wou ze ook meteen zien, ..... ik weigerde echt. Schrok heel erg. Ze zat echt in mn personal space weetje wel.... En ik had daar nog wat, wat nog niet weg is!

Naja. Ik uiteindelijk toch maar laten zien. Want zij is echt zo'n persoon die gewoon je arm pakt en zelf je mouw opstroopt.. whether you like it or not.

Fucking raar mens.

Maar iig.

Zij daar ook foto's van maken.. niet van de nieuwe dingen.


En ik kreeg een opdracht om ze na te tekenen...

(dat ga ik vergeten)

Iig.

Mn vriend kwam me ook niet ophalen.. zie hem pas weer vandaag..of morgen.... k mis um zo.

Dat maakte alles nog erger.

Dus ik belde mn moeder en vroeg of ze me kon komen ophalen. En ze is zo lief, ..ze kwam me ophalen:]

En.. ik droomde dat mn zusje dood ging.

En mijn hele wereld stortte in.

Echt verschrikkelijk.



Sorry...dat ik hier niet meer zovaak kom. Ik weet echt niet wat ik moet zeggen.

Ik irriteer mezelf mateloos.


En ik denk dat ik vandaag voor het eerst weer in Jaar ofzo, weer op de weegschaal ga staan.
*wordt rampzalig*........

Maar ik heb wel echt t gevoel alsof ik wat lichter ben.



~Dead.

IK,

ben al 1 jaar en 3 maanden samen met mn vriend.


Is niet eens zo lang.


Maar toch, ik ken hem zo goed.

Hij kent mij zo goed.

En we houden zo van elkaar.


En, waarom ik dit moest melden weet ik niet.

Ik voel me gewoon erg dankbaar. En superblij, dat hij mij koos..uit alle andere mensen.
waarschijnlijk zonder zoveel problemen.

maar hij kan ermee leven. En wil me zoveel mogelijk helpen. Heeft alles voor me over.

En hij is, alles wat ik wil.

Alles wat ik nodig heb.


We hebben t eigenlijk bijna perfect zo.

Ik wil niemand anders,


Ik hou van je. Echt waar.  


Ik zeg nooit, vooraltijd.


Maar dit is iets waar ik zeker van ben.



Vooraltijd.     :)    I love you.

Komt mn moeder opeens met het idee,

Is misschien wel heel ver gezocht, zegt ze dan.

Om mij dus naar new-york te sturen...voor een paar weken..(maanden?)
Omdat ze daar een goeie pysch kent, die mij dan ook de goeie medicijnen kan voorschrijven.. en mij helpen.
En dan zou ik gewoon bij vrienden blijven daar.




WOW.

dat ze daar serieus over heeft nagedacht.
Weetje hoeveel geld dat kost?! Heen EN terug.. pff.

En ik ga dan ook echt niet alleen, ik belde meteen mn vriend. Hij zei dat hij zn werk gewoon zou afzeggen en met me mee zou gaan. Voor steun etc.

Toen voelde ik me blij, en  veilig.

Ik ben bang, om dit te doen.


Maar ik zou t ook alleen doen als ik geen goeie hulp krijg bij de GGZ.


Dus we zullen wel zien.





Maar ergens zit ik ernaar uit te kijken... EINDELIJK WEER NAAR NEW-YORK!!!!!!!!!!!!!!!!!!! YES=D en nog samen met mn vriend ook! weer! Zo geweldig. Ook al  ben ik daar niet om te relaxen ofzo,...maar om aan mezelf te werken.





Pff.        we shall see, I guess.

It would be great to be there again, see my friends.... Feel free.

Eigenlijk.


eigenlijk heb ik echt geen zin, en geen energie om te gaan vertellen wat er nu weer is.

Het komt erop neer, dat mijn leven, een cirkel is.

Zoals mn moeder gister avond zei, na echt uren ruzie te hebben. (schreeuwend)

"we komen hier nooit uit'' .

Daar zat ze dan, op de bank. Wallen zo donker en diep. Diepe frons. Mondhoeken naar beneden. Ogen met geen hoop.

Zo zag ik het altijd al, het is steeds een cirkel.

En het irriteert me mateloos.

Ik wil dat er een OPLOSSING komt, dat iets verandert.... IETS.

maar er is niets. Er is geen oplossing.      En die hele avond, was ik zo boos. ZO ontzettend boos. Gewoon omdat ik het niet kon veranderen. En boos omdat we hier zijn...boos op mensen die ons hebben laten stikken...

Ik wou zo graag huilen.

Ik vertelde haar, over mn blaren. T ging eigenlijk perongelijk... Toen ging ze al helemaal flippen..

Ze dacht dat ik t had gedaan om haar te pesten.                     WTF?!

Echt niet hoor.


Maar dit is dus het probleem. we komen hier nooit uit.

Ik heb problemen, mn zusje heeft problemen...mn moeder HAD geen problemen...maar door ons,...heeft ze zoveel stress. niet alleen door ons. Ook gewoon doordat we hiernaartoe zijn verhuisd...

Het is normaal dat mensen problemen hebben..
maar wij lopen er al zo lang mee.

Er is nooit een dag, dat het echt leuk is, dat we ons allemaal goed voelen.. iets leuks samen doen..

T KAN GEWOON NIET,

omdat we gebroken zijn.

Eindeloos,

zonder uitzicht,

zonder licht..

Zonder hoop.


Met een trage gang, komen we heus wel ERGENS...maar niet waar we willen zijn.
School, maken we af met alle moeite,  gaan bijna niet over, halen bijna onze diploma's niet. En dat allemaal omdat we eigenlijk allebei harstikke ongelukkig zijn, bang,.. en misschien wel boos.
Baantjes die we niet kunne houden, omdat we bang zijn. En omdat ik te depressief ben om t maar vol te houden...

Maar mn moeder kan niet voor alles betalen.
Het is tijd dat ik mn eigen zanglessen ga betalen, en mn verzerkering.. etc.

Ik voel me constant schuldig.

Geen uitweg,.

Dit voel ik dus altijd.

En soms kan ik ermee leven,...en dan probeer ik er niet aan te denken en mn best te doen.

Maar op zulke momenten.. (die er altijd komen als het mij teveel wordt) Kan ik het niet meer negeren. en dan wordt het ook echt teveel.


Ik ben iemand die hooggevoelig is.
Ik voel zoiezo alles wat iedereen voelt.

Moet je is voorstellen hoe dat dan is als je in een familie woont waarbij iedereen wel ongelukkig is etc.

Alleen maar stress.

Ik ben echt zo bang, dat op een dag.. mn moeder t ook niet meer volhoud. Dat ze gewoon een burn out krijgt.. door alles. Ze werkt ZO hard.


En ik blijf me schuldig voelen...

Waarom kan ik nou gvd niet normaal doen?

Daarom de gedachte,...dat ik misschien beter af ben... in een gesticht..of dood.....

Er is toch niks meer voor te leven.
Naja. Bijna niks.



EN ZOALS IK ALTIJD AL HEB GEZEGD,           .. ik ben dankbaar voor t leven. Echt wel.

Maar toen ik 18 jaar werd, was t eerste wat ik in mn dagboek schreef,        wauw. 18. Vreemd dat ik t zo lang heb volgehouden. We zullen zien.


Ik verdien het niet om te leven.           =]


naja.
Ik mag mn eigen gang gaan nu.

We zullen zien wat ik hiermee ga doen.

Whatever doesn't kill you, is gonna leave a scar.



Mn zusje vond me huilend met een mes in mn schoot..
Echt, bijna.

Net op tijd. En toen werd ik boos, smeet t mesje weg.. sloot mezelf op in de badkamer.
Toen kwam ze met me praten.

Mn ogen zijn nog steeds pijnlijk van t huilen.


En, ik heb t geprobeerd niet te doen.


Maar ik kon 't niet helpen.              dit is misschien het minste wat ik kan doen, mezelf verbranden. En t doet gelukkig meer pijn.
En t zwelt op, en t gaat blaren.

Ik heb allemaal rondjes op mn arm.





Mn moeder heeft vanochtend gebeld voor een intake gesprek.
We willen meteen aan de medicijnen,.... en heel misschien wordt ik opgenomen..


We will see.



[ Split me open,..]

Each thing I show you is a piece of my death.

[ this is beyond your experience ]

I went to god just to see
and I was looking at me
yeah.
saw heaven and hell were lies
When I'm god, everybody dies.

------------------------------------------------------------

You'll understand when I'm dead.


....... I might make a big mistake,

I'm on the edge,

It crossed my mind today.


I want to go back, I'm scared.

I want to make new scars, that look pink and purple when I'm cold.
I want to see blood, I want to feel the pain.

When I think about it, my arm almost itches.

Cravings.

My scars used to be alive. I used to reopen them. I used to think they were mine.

But they have become old.

I want new ones. To charish. To be my secret,... my escape.

my pain.




When all of your wishes are granted, many of your dreams will be destroyed.

This might be true.

And I'll have the whole world against me if I do this.


But I can't seem to find any other way...


How else am I going to feel.


I want to feel it.


I have to feel it.

See it,

Dig frather, and deeper. I want to see inside the cut, inside the flesh and skin..


I wish.